De Wever I: krachttoer!
Na 236 dagen onderhandelen is de teerling geworpen. We kunnen in ieder geval spreken van een tour de force van de nieuwbakken premier. Ere wie ere toekomt, hij wist de uiteenlopende politieke stromingen te verzoenen en tegelijk toch diepgaande hervormingen in het akkoord te verankeren. Evenveel waardering voor de andere partijvoorzitters die deze Arizona-coalitie mogelijk maakten. Nu is het zaak voor de nieuwe premier en zijn ploeg om de ambitieuze principes effectief te verzilveren en niet gaandeweg uit te laten hollen.
Het regeerakkoord bevat noodzakelijke hervormingen die de fundamenten van onze welvaartsstaat moeten versterken. En die de ingrijpende sociaal-economische uitdagingen voor ons land aanpakken. Eindelijk. Dat die levensnoodzakelijke hervormingen zoveel weerstand oproepen, is bizar. Per slot van rekening hervormen we in België niets anders dan wat bij onze belangrijkste handelspartners al jaren vanzelfsprekend is.
Eindelijk broodnodige hervormingen, nu de uitwerking
De voorgestelde maatregelen die de betaalbaarheid van onze wettelijke pensioenen ondersteunen en verbeteren (bonus én malus, beperking gelijkgestelde periodes, afbouw verschillen tussen de drie stelsels …) stemmen mij tevreden. Aan de andere kant maak ik mij toch wel zorgen over de mogelijke buitensporige kost in het kader van de verdere uitbouw van de aanvullende pensioenen. Die kost unilateraal en enkel leggen bij de werkgevers helpt in fine niemand vooruit.
Ook de beoogde hervormingen van de arbeidsmarkt (denk aan de beperking van de werkloosheid in de tijd) komen net op tijd om het evenwicht tussen rechten en plichten te herstellen en de tewerkstellingsgraad op te krikken. Tegelijk krijgen bedrijven via een flexibilisering van de arbeidsmarkt (nachtarbeid, annualisering arbeidstijd, flexibele overuren …) meer ademruimte en hefbomen om hun concurrentiepositie te versterken doordat er eindelijk een level playing field komt tussen onze Belgische bedrijven en hun rechtstreekse concurrenten in andere landen. Over de aanpak van de langdurig zieken kan ik me nog niet eenduidig uitspreken. Op het eerste gezicht lijkt de strategie evenwichtig, maar geeft ze nog geen zekerheid over de effectieve resultaten en al zeker niet over de vraag of de andere partijen in die problematiek (met name de artsen en de mutualiteiten) op dezelfde wijze zullen worden geresponsabiliseerd. Anders gezegd, we blijven waakzaam.
Wat de daadwerkelijke impact van de beoogde fiscale hervormingen wordt, zal de toekomst uitwijzen. Maar het staat buiten kijf dat in een land met een immens hoge globale belastingdruk – wereldwijd staan we op één inzake belasting op arbeid – de loonwig kleiner moet. Het is positief dat de fiscale hervorming zowel oog heeft voor het verbeteren van het nettoloon als voor het verlagen van de totale werkgeverskost die verbonden is aan de lonen van medewerkers. Opnieuw, we blijven waakzaam over hoe de ambitie zich in de praktijk zal vertalen. We willen absoluut vermijden dat er alsnog extra facturen richting bedrijfsleven worden gestuurd.
Na het ambitieus regeerakkoord, volgt nu de échte test: de uitvoering.
Sleutelrol sociale partners
Tot slot krijgen de sociale partners een sleutelrol toebedeeld bij de implementatie van de hervormingen, zoals een aanpassing van de automatische indexering en de herziening van de loonnormwet. Ook de voltooiing van het eenheidsstatuut arbeiders-bedienden vertrouwt de nieuwe regering toe aan de Groep van 10.
Ik hoop dat alle sociale partners de uitgestoken hand vanwege de regering niet zullen weigeren. Het biedt immers de mogelijkheid om hun rol in het sociaal-economische beleid te blijven opnemen.
Herbekijk onze webinar
Lees meer artikels over:
