Veertig jaar geleden ontplofte in de nacht van 1 mei 1985 voor de gebouwen van het VBO een bomauto die het leven kostte aan twee brandweermannen. Het was een aanslag van de Cellules Communistes Combattantes (CCC). Die terroristen voerden in ons land een oorlog tegen het kapitalisme, het establishment en de NAVO. Het VBO, een doelwit van de CCC, houdt dag op dag een sereen herdenkingsmoment bij de plek van de aanslag.
Tussen het puin dwarrelen de resten van de pamfletten met daarop de tekst: ‘Gevaar! Gepiegeerde wagen. Verwittig uw collega’s en vlucht snel op straat, zo ver mogelijk. Raakt vooral de wagen niet aan.’ De waarschuwing is slecht vertaald uit het Frans, maar wel duidelijk. Een recent artikel in Humo herhaalt het relaas: voor het gebouw van het Verbond van Belgische Ondernemingen staat een witte bestelwagen in brand. Twee toegesnelde brandweermannen zien de vlugschriften te laat en laten het leven wanneer de bomauto luttele momenten later ontploft. De ravage is enorm. Twee doden en dertien gewonden is de verschrikkelijke balans.
Geweld werkt contraproductief
Het was de negende aanslag van de Cellules Communistes Combattantes of CCC. Die terroristen voerden in ons land, met zelf in elkaar geknutselde bommen, een oorlog tegen de bourgeoisie, het kapitalisme, het establishment en de NAVO. Wat we veertig jaar geleden als de Loden Jaren 80 omschreven is vandaag opnieuw brandend actueel. Daarom vindt het VBO het zo belangrijk om de gevolgen van het moordend geweld van toen blijvend in herinnering te brengen. Als ultiem bewijs dat zinloos geweld tot niets waardevols leidt.
Geweld werkt contraproductief en ondergraaft elke geloofwaardigheid. Hooguit haal je even de koppen of het journaal, maar bottomline leidt geweld tot meer problemen en polarisatie. Trouwens, hoe onwezenlijk is het niet dat zelfs zij die anderen te hulp snellen, vandaag het doelwit vormen van irrealistisch of losgeslagen geweld. “Wat de oorzaak ook moge zijn – ideologie, frustratie, woede en onmacht of dieperliggende sociale, economische en politieke problemen – geweld valt nooit goed te praten”, benadrukt Pieter Timmermans, CEO van het VBO.
Organisaties zoals de sociale partners hebben de plicht om standvastig tegen elke vorm van geweld in te gaan. Want elk overleg stopt waar geweld begint. Terwijl praten en dialoog nu net de enige weg zijn naar oplossingen om als mensen samen te leven en te werken. Pieter Timmermans hoopt alvast dat die overtuiging een troost mag zijn voor de familie en vrienden die hun dierbaren hier veertig jaar geleden hebben verloren. “En een hart onder de riem voor zij die de moed niet verliezen en zich dag in, dag uit blijven inzetten voor een veilige en menselijke samenleving.”
Bij uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts verscheen naar aanleiding van de gebeurtenissen 40 jaar geleden het boek ‘Bloedrood’ (EAN9789464946727) over de terreur van de CCC waarin de aanslag op het VBO uitvoerig wordt belicht door auteur Paul Ponsaers, emeritus professor doctor aan de UGent.
Lees meer artikels over:
