Vandaag trekken de vakbonden opnieuw de straat op in Brussel. Het VBO stelt zich ernstige vragen bij de boodschap die ze daarmee willen uitdragen.
Wie vandaag de straat op gaat om de klok terug te draaien, schuift de factuur door naar de volgende generatie. België telde vorig jaar meer dan 11.000 faillissementen. De tewerkstelling kalft af. Ons concurrentievermogen staat onder druk. En op geopolitiek vlak hebben we nog geen idee van wat precies op ons afkomt. In die context is manifesteren onbegrijpelijk en is een pleidooi voor het status quo totaal onverantwoord.
Zonder de pensioenhervormingen zouden de pensioenen onbetaalbaar worden. België was het enige land met een werkloosheid die niet beperkt werd in de tijd, ondanks de toenemende krapte op de arbeidsmarkt. De Belgische arbeidsmarkt behoorde tot de meest rigide van Europa waardoor veel arbeidsplaatsen elders werden gecreëerd. “De vakbonden kregen decennialang de ruimte om hervormingen mee vorm te geven aan de onderhandelingstafel”, vervolgt Pieter Timmermans. “Nu ons land met de rug tegen de muur staat en de betaalbaarheid van onder andere de sociale zekerheid op het spel staat, en bijgevolg de regering uit noodzaak zelf de handen uit de mouwen steekt, mobiliseren ze tegen die onpopulaire maar broodnodige beslissingen. En daarvoor gijzelen ze ook nog onze ondernemingen die dag in dag uit zoveel mogelijk jobs proberen te vrijwaren. Onbegrijpelijk!”
Het VBO roept de vakbonden nogmaals op om constructief de kaart te trekken van het sociaal overleg. De Nationale Arbeidsraad en de Groep van Tien zijn de aangewezen organen om de belangen van werknemers én werkgevers te verzoenen. Actie op straat, stakingen en de zoveelste gijzeling van mensen die het openbaar vervoer gebruiken, brengen echt geen zoden aan de dijk. Overleg wel.
