Fiscaliteit is waarschijnlijk niet het eerste waar we aan denken als we het hebben over maatschappelijk verantwoord ondernemen. De fiscale verplichtingen waar ondernemingen aan worden onderworpen zijn echter essentieel voor de goede werking van de staat en onze samenleving. Een kort overzicht.
Situatie
Tegenwoordig berekenen steeds meer ondernemingen hun totale fiscale bijdrage (of ‘total tax contribution’). Die vermelden ze in hun jaarverslag, vaak in een specifiek hoofdstuk.
Het gaat daarbij niet alleen om belastingen ten laste van de ondernemingen zelf, maar ook om belastingen die zij namens de staat innen voor andere belastingplichtigen, waaronder vooral werknemers, klanten en aandeelhouders. Onder die verplichte bijdragen vallen niet alleen belastingen in de strikte zin van het woord, maar ook sociale bijdragen.
Tot de belastingen ten laste van ondernemingen behoren:
- de vennootschapsbelasting;
- de werkgeversbijdragen;
- de niet-aftrekbare/terugvorderbare btw;
- de belastingen op onroerende goederen, met name de onroerende voorheffing;
- een groot aantal andere uiteenlopende belastingen, heffingen en bijdragen.
Tot de belastingen die ondernemingen voor derden heffen, behoren dan weer:
- de bedrijfsvoorheffing, die de loonbelasting bij uitstek is en een voorschot vormt op de definitieve belasting die jaarlijks door elke werknemer is verschuldigd;
- de werknemersbijdragen (in principe 13,07% van het brutoloon);
- de btw, die over het algemeen aftrekbaar en dus neutraal is voor ondernemingen;
- de roerende voorheffing, die wordt ingehouden op dividenden en interesten die door ondernemingen worden uitgekeerd.
De lijst en de bedragen van de belastingen zijn variabel, afhankelijk van de sector en de specifieke organisatie van elke onderneming.
Als we de ontvangsten van de Belgische overheid bekijken, zien we dat bijna alle bijdragen door ondernemingen worden berekend en betaald. En daar komt nog een hele reeks transparantie- en rapportageverplichtingen bovenop.
Ondernemingen spelen dus een belangrijke rol bij de inning van belastingen en, bijgevolg, de goede werking van de staat.
Een gestandaardiseerde norm
Om de internationale praktijken met betrekking tot fiscale ESG-communicatie enigszins te vergemakkelijken en te standaardiseren, met name voor internationale groepen, werd een speciale norm inzake fiscaliteit ontwikkeld, de ‘GRI 207: Tax 2019’-norm.
Die norm heeft betrekking op de volgende aspecten:
- de fiscale strategie van de onderneming;
- fiscale governance, controle en risicobeheer;
- betrekkingen met stakeholders;
- rapportage per land.
Voor meer informatie en toegang tot de tekst van de norm, zie: www.globalreporting.org/standards/standards-development/topic-standard-for-tax/.
Voor ondernemingen is het vandaag de dag van essentieel belang om hun maatschappelijke bijdrage te kunnen meten en erover te durven communiceren, met de nodige verduidelijkingen en nuances. Het is logisch dat ondernemingen die moeilijkheden ondervinden of fors investeren weinig vennootschapsbelasting betalen. Dat belet hen echter niet om een bron van werkgelegenheid en economische activiteit te zijn en dus bij te dragen tot de goede werking van onze samenleving, waaronder ook via een reeks reële financiële lasten.
Lees meer artikels over:
