En dan nu een doorstart tot de finish voor de federale regering?

Nu ook het Vlaamse regeerakkoord rond is, staat ogenschijnlijk niets de vorming van een federale regering nog in de weg. Dat zou je althans denken: de N-VA en de PS vechten al wekenlang een schaduwgevecht uit over de centrale vraag of een federale regering met hen als centrale as al dan niet mogelijk is. Burgers en ondernemingen hebben nochtans recht op duidelijkheid: als een doorstart van de federale onderhandelingen niet mogelijk is, of als het de bedoeling is om de huidige federale patstelling te laten aanslepen om toch maar niet de zwartepiet toegespeeld te krijgen, moet men maar meteen open kaart spelen.

Pieter Timmermans, ALGEMENE DIRECTIE
01 oktober 2019

De vorming van de Vlaamse regering liet een tijdje op zich wachten, maar sinds begin deze week is er witte rook. Zo wordt het begrotingsevenwicht tijdelijk uitgesteld in functie van meer productieve investeringen in infrastructuur. Daarnaast moet de werkzaamheidsgraad de komende vijf jaar met meer dan vijf procentpunten stijgen naar 80% en wordt er een jobkorting ingevoerd voor de laagste lonen, zodat die werknemers op het einde van de maand meer overhouden. Inzake klimaat houdt men vast aan de doelstellingen van Parijs, wat op zich al ambitieus is. Het lijvige regeerakkoord moet discussies in de loop van de legislatuur vermijden: dat kunnen wij alleen maar toejuichen.

Als er iets is wat we moeten onthouden uit de regionale regeerakkoorden, dan is het wel dat verschillende doelstellingen onmogelijk gerealiseerd kunnen worden zonder een sterk federaal beleid. Zowel de Vlaamse als de Waalse werkzaamheidsgraad optrekken met vijf procentpunten is immers onmogelijk zonder ambitieuze, federale maatregelen, tenzij het de bedoeling is om het overheidspersoneel exponentieel te laten stijgen. Een beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd, de afschaffing van de anciënniteitsverloning, een flexibelere arbeidstijdenregeling om onder andere e-commerce aan te trekken in plaats van af te stoten … Dat zijn moeilijke maar wel absoluut noodzakelijke debatten.

Idem voor onze mobiliteits- en energiepolitiek. Zonder een degelijke samenwerking tussen de federale overheid en de gemeenschappen en gewesten komen we er niet. Het kan dan ook niet de bedoeling zijn om een beleidsniveau als instrument te gebruiken om op een ander niveau ‘in te beuken’. Spontaan denk ik dan aan de slimme kilometerheffing, de nachtvluchten of de optimalisering van de Brusselse ring. Er zijn voorbeelden genoeg, maar de vraag is of we dergelijk ‘vecht-’ of ‘centenfederalisme’ kunnen overstijgen.

Ik kan op dit moment alleen maar hopen dat de federale onderhandelingen opnieuw de nodige wind in de zeilen krijgen. Bij gebrek aan een regering met volwaardige bevoegdheden wordt het allesbehalve evident om te reageren op externe schokken, zoals de impact van de Brexit.  Uitdagingen zijn er immers genoeg: een hogere werkzaamheidsgraad, het terugdringen van de files, een geloofwaardig en ambitieus energie- en klimaatbeleid en dat alles in een context waarin het geld niet langs ramen en deuren binnenstroomt. Onze begroting is het resultaat van een beleid dat een combinatie uitdoktert van meer inkomsten via tewerkstelling, meer productieve investeringen en een efficiënte knip in de overheidsuitgaven zonder de openbare dienstverlening in het gedrang te brengen.

Nieuwe verkiezingen zijn ook geen optie. Dan vertrekken we opnieuw voor maanden in verkiezingscampagne, verliezen we kostbare tijd en zal de uitslag er evenmin toe bijdragen dat er nadien snel een regering komt. Ondertussen zullen ons land, onze economie en onze bedrijven slaag krijgen door een harde Brexit eind oktober, een internationale handelsoorlog en een nakende economische dip in de Duitsland, de sterkste economie van Europa. Het scenario van het einde van de jaren 70 van vorige eeuw is dan niet ver weg meer. Zo was er in de periode 1977-1982 vijf jaar gekibbel. Terwijl de rest van de wereld in brand stond, werden we de zieke man van Europa met een devaluatie van onze munt in februari 1982 erbovenop.

Als de twee grootste partijen er op korte termijn niet uitkomen – wat ik niet hoop, noch verwacht –, moet er een afkoelingsperiode komen waarin politieke partijen zich kunnen bezinnen, terwijl intussen een ‘doorstartregering’ aan de slag gaat: een beperkte ploeg, voor een beperkte periode en met een beperkt programma. In de huidige omstandigheden kan ons land zich immers geen lange periode van no governo noch van malgoverno veroorloven. Net daarom reken ik op het staatsmanschap van de onderhandelaars van een nieuwe federale regering.


Onze partners

Actiedomeinen

Een gezond ondernemingsklimaat is essentieel voor een gezonde economie en duurzame groei in België. Als VBO nemen we de verantwoordelijkheid om de motor van onze welvaartsstaat op kruissnelheid te houden. Om dat te bereiken, focussen we op 18 actiedomeinen die bijdragen tot een duurzame groei.

VBO-NIEUWSBRIEF IMPACT

Schrijf u nu in en ontvang wekelijks de laatste artikelen direct in uw mailbox.